Kiedy i jak zacząć ćwiczyć wycinanie z przedszkolakiem

Wycinanie i cięcie – nie są łatwe dla maluchów, a często nawet frustrujące. Umiejętność ułożenia ręki by nożyczki cięły w zamierzony sposób i do tego nie wypadły… trudna sprawa.

Wycinanie to nie tylko świetna zabawa, ale również niezbędne ćwiczenia wzmacniające mięśnie ręki, które przydadzą się podczas nauki pisania. Nie jest to łatwa sztuka i dzieci często się zniechęcają, ale ostatecznie każde chce nabyć tą ciekawą umiejętność.

Kiedy zacząć wycinanie nożyczkami?

Maria Montessori polecała wręczyć nożyczki dziecku, które ukończyło półtora roku. Uważała, że takie maluchy są już gotowe do podjęcia tej pracy, a im szybciej zaczną, tym nauka będzie dla nich łatwiejsza.

Jednak nie każde dziecko będzie tak wcześnie na to gotowe. Najczęściej dzieci uczą się posługiwać nożyczkami między 3 a 6 rokiem życia i nie należy ich do tego zmuszać za wcześnie.

Jakie nożyczki najlepsze dla przedszkolaka?

Zwykłe nożyczki domowe będą oczywiście za ciężkie, za duże i zbyt niebezpieczne. Wręczając maluchowi nożyczki zwróć uwagę na bezpieczeństwo. Końce nożyczek powinny być zaokrąglone – to podstawa. No i najlepiej, jeśli będą miały pokrowiec do przechowywania. Postaw również na jakość. Każde, nawet najmniejsze nożyczki muszą być ostre, bo inaczej w niczym nie pomogą, a jedynie zniechęcą. Uchwyt powinien być wygodny i ale nie profilowany, bo to okres, gdy ręka dopiero zaczyna dominować i nie wiadomo jeszcze czy dziecko będzie prawo- czy leworęczne. Wybierając nożyczki weź też pod uwagę wielkość, bo przecież malutkie rączki niewiele udźwigną. I najważniejsze dla dziecka –kolor. Powinien być jednolity, ale nie rozpraszał malucha podczas nauki. Ale oczywiście odcień dziecko może wybrać już według upodobań.

Ćwiczymy wycinanie nożyczkami

Pamiętaj by na początku towarzyszyć dziecku podczas cięcia. Będziesz mieć je na oku, ale i podpowiesz, co jeszcze i w jaki sposób można wyciąć. Przygotowując zadania, stopniuj trudności, nawet, jeśli wydaje Ci się, że masz przy sobie bardzo zdolnego ucznia. Do wszystkich zadań w miarę możliwości przygotuj się wcześniej, by nie nadwyrężać cierpliwości malucha

Paski papieru

Ich szerokość musi być taka, aby dało się je przeciąć za jednym zamachem. Gdy to się udaje, na paskach rysujemy linie – najlepiej narysowane grubym czarnym mazakiem. Linie mogą być prostopadłe do długiej krawędzi, później skośne albo faliste.

Inne materiały

Do cięcia przyda się nie tylko papier rysunkowy, ale też gazety, bibuła czy karton. W miarę wzrostu umiejętności, podsuwaj dziecku coraz większe paski papieru, aż w końcu spróbuje przeciąć w pół całą kartkę.

Wzorki i kształty

Gdy maluch wstępnie opanuje „skręcanie” nożyczkami na falach i zygzakach, zaproponuj mu wzorki do wycinania. Na początek duże, o wyraźnych konturach. A potem stopniuj trudności. Wycinać można wszystko! Sylwetki z gazet, a nawet wzory na serwetkach

Co zrobić by dzieci polubiły wycinanie?

Nie wszystkie dzieci lubią i chcą wycinać. Przyczyn jest wiele, na przykład skrzyżowana lateralizacja (dominujące lewe oko i prawa ręka lub odwrotnie), czy osłabiona mała motoryka. Gdy dzieci tną zbyt szybko, lekceważą linię czy gniotą papier, nie osiągają zamierzonego celu, a w dodatku ich praca im się po prostu nie podoba. W takich wypadkach warto zastosować różne sposoby by zachęcić do zabawy i aktywności:

  • Używaj jasnego papieru z wyraźnymi, kontrastowymi liniami (brak kontrastu utrudnia skupienie),
  • Pogrubiaj linie markerem,
  • Przygotuj zabawy, np. narysuj na papierze głowę z długimi włosami, po wycięciu jej dziecko ścina „włosy”; narysuj dłoń z długimi paznokciami, które dziecko musi obciąć; przygotuj ludzika z włosami z włóczki by zmieniać mu fryzurę,
  • Zachęcaj, ale nie namawiaj do pracy. Szukaj z dzieckiem kolejnych ciekawych przedmiotów do przecięcia lub wycięcia by samo chciało zabrać się do zabawy.
Share this Post!

About the Author : tiwa